ترانه های عاشقانه

خدایا

+ نوشته شده در سه شنبه پانزدهم اردیبهشت 1388ساعت 19:54 توسط سولانژ |

من پذیرفتم که عشق افسانه است

این دل درد آشنا دیوانه است

می روم شاید فراموشت کنم

با فراموشی هم آغوشت کنم

می روم از رفتن من شاد باش

از عذاب دیدنم آزاد باش

گرچه تو, تنهاتر از من می روی

آرزو دارم ولی عاشق شوی

آرزو دارم بفهمی درد را

تلخی برخوردهای سرد را

+ نوشته شده در سه شنبه پانزدهم اردیبهشت 1388ساعت 19:50 توسط سولانژ |

زندگی زیباست ای زیبا پسند

زنده اندیشان به زیبایی رسند

آنقدر زیباست این بی بازگشت

کز برایش می توان از جان گذشت

آري آري زندگي زيباست

زندگي آتشگهي ديرينه پا بر جاست

گر بيفروزيش رقص شعله هايش در بيكران ها پيداست

ورنه خاموش است

و خاموشي گناه ماست

+ نوشته شده در یکشنبه سیزدهم اردیبهشت 1388ساعت 16:20 توسط سولانژ |

+ نوشته شده در شنبه دوازدهم اردیبهشت 1388ساعت 15:51 توسط سولانژ |

صدا کن مرا ...

صدای تو خوب است

صدای تو سبزینه آن گیاه عجیبی است که

در انتهای صمیمیت حزن می روید

در ابعاد این عصر خاموش ،

من از طعم تصنيف از متن ادراك يك كوچه تنهاترم

بيا تا برايت بگويم

چه اندازه تنهايي من بزرگ است

+ نوشته شده در چهارشنبه نهم اردیبهشت 1388ساعت 11:19 توسط سولانژ |